Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Φώτιζε Θεέ μου το δρόμο...

Δεν θα σχολιάσω το γεγονός ότι επιτρέψανε μια τέτοια σκανδαλιστική εμφάνιση σε ένα τέτοιο γεγονός (υποψηφιότητα εκπροσώπησης Αυστρίας για την eurovision 2012)… Δεν θα σχολιάσω καν τον συνδυασμό μάσκαρα/κραγιόν/κοτσίδες/μούσι… Ούτε θα σχολιάσω το πόσο εύκολα δέχεται και επικροτεί ο κόσμος την «διαφορετικότητα».
Αυτό που θα ήθελα να πω είναι πως αυτό το παλικάρι (?) ψάχνει να βρει αυτό που θα γεμίσει την ψυχή του σε λάθος μέρη. Έχει κλείσει τα μάτια του στην πνευματική διαφορετικότητα, στον ενθουσιασμό του Ενός, στην «έξαψη» της πίστης, στον θείο έρωτα και στο πνευματικό μεθύσι. Από την άλλη έχει ανοίξει σώμα και ψυχή στην σωματική διαφορετικότητα, στον ενθουσιασμό των πολλών, στην έξαψη της σάρκας, στον παροδικό έρωτα και στο μεθύσι του αλκοόλ. Δεν τον κρίνω για την ζωή που διάλεξε, απλά εύχομαι να ανοίξει την καρδιά του στον Χριστό σύντομα για να σταματήσει να αναλώνει το κορμί και την ψυχή του μάταια και να νιώσει πως είναι η αληθινή, μόνιμη και αιώνια χαρά. Η χαρά που ψάχνει...

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

«Παγκόσμια ἡμέρα βλασφημίας»

Ὅτι ἡ ἀσέβεια ἔχει κορυφωθεῖ στοὺς καιρούς µας ὅλοι τὸ διαπιστώνουµε. Ὅτι ὅµως θὰ ἔφθανε στὸ σηµεῖο νὰ ὁρίσει καὶ «παγκόσµια ἡµέρα βλασφηµίας» κανεὶς δὲν τὸ φανταζόταν. Καὶ ὅµως στοὺς πληµµυρισµένους ἀπὸ ἀσέβεια καὶ πολυποίκιλη ἁµαρτία καιρούς µας «γιορτάστηκε» στὶς 30 Σεπτεµβρίου τοῦ περασµένου ἔτους γιὰ πρώτη φορὰ ἡ λεγοµένη «Διεθνὴς Ἡµέρα Βλασφηµίας» (International Blasphemy Day)! Τὴν καθόρισε τὸ λεγόµενο «Κέντρο γιὰ τὴν Ἔρευνα» (Center for Inquiry). Ὁρίσθηκε δὲ ἡ 30ή Σεπτεµβρίου, διότι τὴν ἡµέρα ἐκείνη τοῦ 2005 κυκλοφόρησαν τὰ 12 «σκίτσα» τοῦ Μωάµεθ, τὰ ὁποῖα οἱ µουσουλµάνοι θεώρησαν ὑβριστικὰ καὶ προέβησαν σὲ ἔντονες διαµαρτυρίες καὶ ἀπειλὲς πρὸς τὴν Δύση.
Σύµφωνα µὲ τὸ «Κέντρο γιὰ τὴν Ἔρευνα» ἀνάµεσα στὶς «ἐκδηλώσεις τοῦ ἑορτασµοῦ» εἶναι καὶ ὁ «διαγωνισµὸς βλάσφηµης ζωγραφικῆς». Στὸν διαγωνισµὸ αὐτὸ ὅσοι συµµετέχουν µποροῦν νὰ ὑποβάλουν φράσεις, ποιήµατα ἢ δηλώσεις ποὺ θὰ µποροῦσαν νὰ θεωρηθοῦν βλάσφηµες. Οἱ µετέχοντες στὸν διαγωνισµὸ κερδίζουν ἕνα κοντοµάνικο µπλουζάκι καὶ µιὰ κούπα! … Ἀντὶ δηλαδὴ νὰ γίνει διαγωνισµὸς ἀποφυγῆς τῆς βλασφηµίας, διαγωνίζονται ποιὸς θὰ βλασφηµήσει περισσότερο τὸν Θεό! …
Οἱ ἱδρυτὲς τῆς ἠµέρας αὐτῆς ἰσχυρίζονται ὅτι θέλουν νὰ «κατεδαφίσουν τὸ τεῖχος ποὺ ὑπάρχει ἀναµεσα στὴν θρησκεία καὶ τὴν κριτική»!
Ὡστόσο
ὅλοι οἱ κριτικοὶ τῆς βλάσφηµης αὐτῆς κινήσεως ὑποστηρίζουν ὅτι σαφὴς στόχος της εἶναι ἀποκλειστικὸ καὶ µόνο ὀ Χριστιανισµὸς καὶ τὸ πανάγιο πρόσωπο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.
Ἐκεῖ κατήντησε ὁ πολιτισμὸς τῆς δῆθεν προηγμένης Δύσεως: νὰ βλασφημεῖ πανηγυρικὰ τὸν Δημιουργὸ τοῦ κόσμου. Δὲν ἔφθαναν οἱ καθημερινὲς βλασφημίες κατὰ τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ καὶ τοῦ ἁγίου νόμου του μὲ τὶς πολυποίκιλες καὶ αἰσχρότατες ἁμαρτίες, ποὺ διαπράττονται «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» καὶ μὲ τρόπο ἐξοργιστικὰ ἀναίσχυντο, γιὰ τὶς ὁποῖες στενάζει ὁ πλανήτης μας τώρα καθιερώνουμε ἐπίσημα καὶ «παγκόσμια ἡμέρα βλασφημίας». Δηλαδὴ ἀνοίγουμε διάπλατα τὴν λεωφόρο στὸ φοβερὸ ἁμάρτημα ποὺ κατέχει τὴν πρώτη θέση στὴν κλίμακα τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τὸ ὁποῖο ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ τιμωροῦσε στὴν Π. Διαθήκη μὲ θάνατο (Λευϊτ. κδ´ [24] 15-16).
Ἐκεῖ ἔφθασε ὁ μεταμοντέρνος ἄνθρωπος τοῦ καιροῦ μας: νὰ βλασφημεῖ ἀναίσχυντα τὸν Σωτήρα του, τὸν Εὐεργέτη του, Ἐκεῖνον ποὺ τὸν ἔφερε ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία στὴν ὕπαρξη. Ὁ ἱερὸς Αὐγουστίνος εἶπε: «Οἱ βλάσφημοι ἁμαρτάνουν πολὺ περισσότερο ἀπὸ ἐκείνους ποὺ σταύρωσαν τὸν Χριστό. Διότι ἐκεῖνοι μὲν δὲν ἐγνώριζαν τί ἔκαναν, ἐνῶ ὁ βλάσφημος γνωρίζει τί λέγει καὶ γνωρίζει τί εἶναι ὁ Θεὸς καὶ ποιὸς ὁ Κύριος Ἰησοῦς, τὸν Ὁποῖο βλασφημεῖ».
Ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ πῶς θέλουμε νὰ ἐπικρατήσει ἡ εἰρήνη, ἡ ἑνότητα καὶ ἡ δικαιοσύνη στὸν κόσμο; Ἀφοῦ βλασφημοῦμε τὸν μόνο χορηγὸ τῆς εἰρήνης, τῆς ἑνότητος, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δικαιοσύνης!
Σ᾽ αὐτὴ τὴν ἀφροσύνη μᾶς ὁδηγεῖ ὁ ἀντίχριστος διάβολος μὲ τελικὴ κατάληξη τὴν αὐτοκαταστροφή μας.

ΠΗΓΗ: Περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», ἀρ. τ. 2033, 15.11.2011
Στοιχειοθεσία «
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»