Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Δευτέρα Παρουσία

Σεισμοί… Τυφώνες… Τσουνάμια… Πόλεμοι… Λοιμοί... Καταποντισμοί… Λιμοί…
Όλοι λένε πως όλα τα σημάδια της Αποκάλυψης του Ιωάννη είναι ολόγυρά μας. Όλοι ψάχνουν να βρουν την ημέρα που θα έρθει ο Ιησούς «μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς». Άλλοι «προφητεύουν» ημερομηνίες, ή μεταφράζοντας (και παραφράζοντας) την Αποκάλυψη και μαζί με το «ιδιαίτερο χάρισμά» τους αραδιάζουν πιθανές χρονολογίες για να προετοιμάσουν(!) τον κόσμο.
Όχι, δεν ξέρουμε πότε θα γίνει η Δευτέρα παρουσία… Όχι δεν ξέρουμε αν έχει γεννηθεί ο Αντίχριστος… όχι δεν ξέρουμε καν αν πλησιάζει η ώρα… Το μόνο σίγουρο είναι ότι το τέλος του καθένα μας θα έρθει, (μα σε 20, σε 30 σε 60 χρόνια, ποιος ξέρει) και τότε θα κριθούμε προσωπικά και αυστηρά από τον Κύριο! Ο θάνατός μας είναι η δική μας ημερομηνία της αποκάλυψης. Είναι η μέρα της δικής μας συνάντησης με τον Θεό. Είναι η μέρα της δικής μας απολογίας και τελικά είναι η δική μας ημέρα Κρίσεως. Και αναρωτιέμαι… πόσο έτοιμη είμαι; Αν αύριο είναι η δική μου μέρα κρίσεως, τι θα διαβάσει ο Χριστός στην καρδιά μου; Θα διαβάσει το όνομά Του χαραγμένο με τα πιο χρυσά, τα πιο μεγάλα, τα πιο αληθινά γράμματα; Θα βρει μέσα της την ειρήνη Του, την αγάπη Του, τον λόγο Του και αγώνα μου να Του μοιάσω; Αυτό πρέπει να με ανυσηχεί και όχι η ημερομηνία της Δευτέρας Παρουσίας!
Η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα έλθει, λένε, σαν τον κλέφτη που δεν τον περιμένει κανείς. Θα έλθει, λένε, όταν θα μας πουν πως υπάρχει ειρήνη σ’ όλο τον κόσμο. Θα έλθει, λένε, σε στιγμή ανυποψίαστη. Μακάρι να έλθει σύντομα, λέω εγώ, να μην ζήσουμε τον πλήρη εξευτελισμό που πορεύονται οι λαοί κι οι άνθρωποι. Ο μεγαλόψυχος Θεός, λένε, δίνει χρόνο σε μας τους άμυαλους ώστε να μετανοήσουμε πριν την μεγάλη Κρίση. Ας μετανοήσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται, λέω εγώ, για να μπούμε στην Βασιλεία Του που «ουκ έσται τέλος» και να μην δουν τα μάτια μας τα χαΐρια της ακολασίας και της διαφθοράς. Γι' αυτό προσεύχομαι κι εγώ δυνατά
«…Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν»

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Προσευχή για όλους;

Η προσευχή είναι ένα από τα όπλα του ταπεινού πιστού κατά των δαιμόνων και των λογισμών. Κυρίως, όμως, η προσευχή είναι η επικοινωνία μας με τον Θεό. Εκείνος μας μιλάει κάθε μέρα με το Ευαγγέλιο Του, με τους αγίους Του, με τα θαύματα Του. Μας μιλάει κάθε μέρα μέσα στην ψυχή μας με την σιγουριά Του και την αγάπη Του. Η δική μας απάντηση προς Αυτόν είναι η προσευχή.
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πολλά για την προσευχή… δεν ξέρω αν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος που πρέπει να προσεύχεσαι, συγκεκριμένα λόγια, συγκεκριμένη ώρα. Τη δική μου προσευχή την κάνω κάθε βράδυ, έχοντας ηρεμήσει από το στρες της ημέρας, κι έχοντας βγάλει όλους τους λογισμούς από το μυαλό μου. Παίρνω στο κρεβάτι μου την εικόνα της Παναγιάς της Πορταΐτισσας (εικόνα αγαπημένη, αγορασμένη από ένα μοναχό έξω από το εκκλησάκι των Αγ. Αποστόλων στην Καλλιθέα) και κοιτάζοντας το πάντα γλυκό (αν και τραυματισμένο) πρόσωπό της, ανοίγω την καρδιά μου. Την ευχαριστώ για την μέρα που πέρασε, της ζητάω δύναμη και φώτιση για την μέρα που θα ακολουθήσει και την παρακαλώ για όλα μου τα μαράζια. Ό,τι μπορεί να απασχολεί τους αγαπημένους μου, τους φίλους μου και τους γνωστούς μου γίνεται μαράζι δικό μου και παράκλησή μου προς την Παναγία. Είναι, άλλωστε, μητέρα και προστάτιδα όλων.
Το τελευταίο καιρό προσεύχομαι, εκτός των άλλων, για μια γυναίκα και τον γιο της. Μα μια απορία γεννήθηκε στο μυαλό μου χθες το βράδυ… αν η γυναίκα και ο γιος της δεν πιστεύουν στον Θεό, αν Τον έχουν αρνηθεί ή δεν Τον έχουν γνωρίσει ποτέ, τότε ο Θεός θα ακούσει την προσευχή μου; Θα τους δώσει την βοήθεια που Του ζητάω;
Έχει ή δεν έχει νόημα να προσεύχεσαι, όχι μόνο για την ευδαιμονία και ευτυχία των πιστών μα και για την σωτηρία των άπιστων ή αλλόθρησκων;

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου, Κύριε



Σήμερα είναι μια ημέρα ολόφωτη, των Φώτων. Μια ημέρα φώτισης, ημέρα βάπτισης των κατηχούμενων σε ποτάμια και θάλασσες. Ημέρα Θεοφανείων, Επιφάνεια, μια και για μια και μοναδική φορά, εν δόξη, φανερώθηκε η Αγία Τριάδα... Ο Πατέρας από τον Ουρανό με τα λόγια Του, το Άγιο Πνεύμα με μορφή περιστεριού και ο Υιός, ενανθρωπήσας, με την μορφή δούλου, παρά του Ιωάννου του Βαπτιστή.

Μια μικρή προσευχή έχω μόνο για σήμερα...
Ας ευλογήσει ο Θεός τους βουτηχτάδες όλης της γης,
Ας δείξει τον δρόμο Του σε όλες τις μπερδεμένες ψυχές,
Ας γεμίσει με δύναμη τις καρδιές των ολιγόπιστων,
Και ας μας δίνει φώτιση, σήμερα και κάθε μέρα, μέχρι την ημέρα της Κρίσεως Του,
Αμήν

Καθημερινές μάχες

Πόσα και πόσα μπορούν να γίνουν μέσα σε μια μέρα που σε αναστατώνουν, σε στεναχωρούν, σε εκνευρίζουν; Πόσους και πόσους πειρασμούς βάζει το ταγκαλάκι κάθε μέρα για να κερδίσει έστω και μια σκέψη σου; Και πόσες φορές τα καταφέρνει!
Δεν θα μιλήσω για μοιχείες, πάθη, σκοτωμούς, κλεψιές και ψέματα. Απλά σκέψου… Πόσες φορές ενήργησες εγωιστικά μέσα στην ημέρα; Πόσες φορές εκνευρίστηκες (στο τιμόνι ας πούμε) τόσο ώστε να διαπληκτιστείς με κάποιον; Πόσες φορές κοίταξες το συμφέρον σου έναντι του πλησίον σου; Πόσες φορές αδιαφόρησες για τον πόνο ή την ανάγκη του άλλου; Πόσες φορές πλήγωσες κάποιον με τις κουβέντες σου; Πόσες φορές απελπίστηκες από τα πάντα αλλά και τον εαυτό σου; Και τέλος, πόσες φορές έκανες μια αρνητική σκέψη για κάποιον; Και αν είσαι ειλικρινής, θα δεις ότι είναι πολλές αυτές οι φορές, έστω και μέσα σε μια μονάχα ημέρα. Και όλες αυτές οι φορές είναι μικρές νίκες του ταγκαλακίου! Που βρίσκεται κάπου εκεί έξω και χαμογελάει τρίβοντας τα χέρια του κάθε φορά που εμείς τον αφήνουμε να μπει στη σκέψη μας, στην συμπεριφορά μας, στην ζωή μας. Κάθε φορά που κυριεύει λίγο από την ψυχή μας.
Σύμμαχος και όπλο μας σε αυτή την μάχη, ο Χριστός. Αυτός μπορεί να νικήσει όλες τις σκέψεις, όλα τα αρνητικά συναισθήματα, τις απελπισίες, όλες τις «αμέλειές» μας. Αυτός μπορεί να σταθεί δίπλα μας, κοντά μας, μέσα μας και να νικήσει το ταγκαλάκι που καραδοκεί. Απλά χρειάζεται να Τον αναζητήσουμε, να Τον πιστέψουμε, να Του μιλήσουμε και να Του ζητήσουμε την βοήθειά Του! Και αμέσως, νιώθεις την παρουσία Του. Νιώθεις την γλυκιά ζεστασιά Του στο αίμα σου και την ηρεμία στη ψυχή σου.
Και τότε ξέρεις…

Ταγκαλάκι-Χριστός 0-1